Familija Milićevića

Genealoško stablo Milićevića

banner ecomist01

ned03262017

Poslednje dodanoned, 25 jan 2015 11am

Grb Mrnjavčevića

vpetkovic-spomenic1

U našoj nauci uvrežilo se mišljenje da je grb kneza Lazara bio šlem sa bivoljim rogovima. Na poznatom reljefu iz 1380. g. u Hilandaru, na južnom zidu priprate kneza Lazara, zaista se javlja ovaj heraldički simbol. Kaciga sa rogovima pojavljuje se i na Lazarevom dugmetu od pozlaćenog srebra i emalja, koje se čuva u Muzeju Srbske pravoslavne crkve u Beogradu, kao i na Lazarevom novcu.

Mrnjavčevći su bili prvi srpski velikaši koji su se sukobili sa Turcima - bitka na Marici 1371. je bila izgubljena i turski osvajači su nastavili sa prodorom u zemlju.

Oba brata, Uglješa i Vukašin su poginuli u tom boju a Vukašinov sin, Marko, je proglašen za novog kralja. Iako je Marko bio turski vazal, narodne pesme su ga opevale kao heroja natprirodne snage i izuzetne hrabrosti; ubijen je u turskom pohodu 1395. koji je lično predvodio sultan Bajazit I.

Posle ove pogibije Mrnjavčevići su nestali sa političke scene i nemamo puno podataka o ostalim članovima porodice. Uglješina žena Jelena je otišla u manastir gde se zamonašila pod imenom Jefimija i izvezla čuvenu Pohvalu knezu Lazaru.


Praise to Prince Lazar

Pohvala Knezu Lazaru

 Na srebrnom štitu se nalazi crveni krst, oko njega četiri plava ocila okrenutih ka njemu, a preko krsta, u centru štita, srebrni dvoglavi orao. Nad štitom je kaciga a na kacigi kraljevska kruna iz koje se pojavljuje gola ženska figura koja u desnoj ruci drži zastavu. Zastava koju žena drži je po visini podeljena na crvenu i belu polovinu a preko nje je dvoglavi orao sa po krunom na obe glave, takođe po visini podeljen na crvenu i belu polovinu ali u suprotnim bojama. Veruje se da je ženska figura u čelenci grba prikaz vile Ravijojle, koja često u srpskim epskim pesmama prati Marka Kraljevića tj. princa Marka Mrnjavčevića.

mrnjavcevic1v

Druga verzija grba Mrnjavčevića od 5. aprila 1370

Grb Mrnjavčevića prikazan je još u Fojničkom grbovniku iz godine. Grb kralja Vukašina prikazao je i Mavro Orbin u svom delu "Il regno degli Slavi" objavljenom 1601. Grbovnik Korenića-Neorića pokazuje ocila gotovo identičnim sa onima na dečanskom polijeleju, što svedoči da je sastavljač Ohmućevićevog grbovnika bio upoznat sa elementima srpske heraldike (1595).

Pojavljuje se i drugačija verzija grba Mrnjavčevića. Ovaj grb je konstruisan je na osnovu pečata kralja Vukašina od 5. aprila 1370, a od prvog grba razlikuje se po tome što je na štitu jednoglavi orao i što je u čelenci ženska glava sa krunom i minđušama, veoma slična portretima kraljica na srpskim freskama 14. veka. Jastučić ispod ženske glave je ukrašen na svakom uglu sa po tri kuglice.